Kluczowe znalezisko
Standardowa analiza chodu butów do biegania, wciąż stosowana w wielu sklepach, opiera się na prostym pomyśle: obserwuj biegacza przez kilka kroków, klasyfikuj pronację, a następnie polecam but neutralny, stabilny lub zapewniający kontrolę ruchu. Problem w tym, że badania nigdy nie potwierdziły, że jest to niezawodny system zapobiegania kontuzjom dla większości biegaczy, więc pronacja powinna dotyczyć kontekstu, a nie całej recepty.
Run-It analizuje Twoje sesje biegowe Garmin i Stryd, aby polecić buty do biegania po szosie i porównać buty, które już posiadasz. Powtarzające się sesje biegowe dodają kontekst dotyczący tempa i zmęczenia; przymierzenie butów pomaga ocenić dopasowanie i wygodę. Run-It nie mierzy pronacji na podstawie dynamiki biegu. Widzieć Run-It a analiza chodu w sklepie aby uzyskać praktyczne porównanie tego, co może powiedzieć każde podejście. Informacje na temat samej decyzji, w tym tego, czy potrzebujesz butów wyścigowych do codziennego trenera, znajdziesz w artykule jakie buty do biegania kupić.
Co zwykle oznacza tradycyjna analiza butów do biegania
W większości sklepów biegowych analiza chodu oznacza krótki film przedstawiający bieganie na bieżni. Osoba dopasowująca obserwuje tylną część stopy i kostkę, a następnie decyduje, czy Twoja stopa wygląda neutralnie, pronując czy supinując.
Niektóre sklepy dodają płytkę dociskową, skaner ciśnienia, statyczny skaner kształtu stopy lub pomiar łuku. Te narzędzia nie są takie same. System nacisku opiera się na rozkładzie obciążenia: przebiegasz po płycie lub macie, a system zamienia ten kontakt w ślad stopy, mapę gorących punktów, etykietę w stylu pronacji, ślad linii chodu lub linię środka nacisku. Statyczny skaner kształtu stopy 3D jest inny. Mierzy wymiary, takie jak długość, szerokość i objętość, które mogą pomóc w doborze rozmiaru.
Problem zaczyna się, gdy którekolwiek wyjście jest traktowane jako pełna recepta na buty do biegania. W przypadku systemów ciśnieniowych a przegląd systematyczny badań ciśnienia podeszwowego u biegaczy nie wykazało spójnego schematu ryzyka kontuzji. W przypadku statycznego skanowania kształtu stopy 3D wartość jest węższa: może zmierzyć wymiary stopy dokładniej niż ślad stopy, ale dopasowanie buta nadal zależy na końcu buta, górnej objętości, skarpetkach, obrzęku, ortezie i preferencjach. W sklepie moment na mapie nacisku może być dopracowaną demonstracją rozkładu obciążenia, a skan kształtu może pomóc w doborze rozmiaru, ale nie jest to również potwierdzona analiza tego, który but należy kupić samodzielnie.
Pronacja należy do strony analizy ciśnienia, a nie strony skanowania rozmiaru. Jest to normalny ruch toczący się do wewnątrz i obciążający stopę po kontakcie z podłożem. W wielu sklepach biegowych analizuje się następującą kwestię: czy biegacz wygląda neutralnie, czy stopa toczy się do wewnątrz, czy może wygląda na osobę z nadmierną pronacją? Skrót w handlu detalicznym zmienia tę normalną odmianę w werdykt: buty neutralne dla biegaczy neutralnych, buty stabilizacyjne dla biegaczy z lekką pronacją i buty kontrolujące ruch dla biegaczy, u których uważa się, że mają nadmierną pronację.
Jak wydawany jest werdykt dotyczący pronacji
Kiedy pronacja stanie się celem, kolejnym pytaniem będzie sposób jej oceny. W większości sklepów tej oceny nie opiera się na Twojej prawdziwej historii treningów. Pochodzi z krótkiego klipu na bieżni, kilkumetrowego biegu w sklepie lub krótkiego przejścia przez system ciśnieniowy. Ta obserwacja może następnie wpłynąć na porady dotyczące pronacji, butów stabilizujących, amortyzacji lub ryzyka kontuzji, nawet jeśli środowisko testowe nie jest takie samo, jak rzeczywiste środowisko biegania.
Test na bieżni sklepowej może być nadal przydatny jako szybka obserwacja. Ograniczeniem jest to, że jest to zwykle krótki przejazd, często w tempie wybranym do testu, w kontrolowanej przestrzeni, bez wzniesień, zakrętów, nierównej nawierzchni, pogody, zmęczenia lub spóźnionych mechanik. Innymi słowy, może pokazać, jak się poruszasz podczas tego testu, a nie jak obciąża się stopa podczas sesji biegowych, podczas których but będzie faktycznie używany.
Badania nie mówią, że bieganie na bieżni jest bezużyteczne. Mówi się, że szczegóły mają znaczenie. 2020 Przegląd systematyczny medycyny sportowej Stwierdzono, że bieganie na bieżni i bieganie po naziemnej powierzchni są w dużej mierze porównywalne pod wieloma względami, ale kąt uderzenia stopy i inne różnice biomechaniczne nadal wymagają ostrożności przy ekstrapolacji danych dotyczących biegania na bieżni do biegania naziemnego.
Mówiąc prostym językiem: tak, bieganie na bieżni może zmienić część Twojej formy. Nie wszystko się zmienia i nie każdy biegacz zmienia się w ten sam sposób, ale może zmienić się na tyle, że krótkiego klipu na temat bieżni w sklepie nie należy traktować jako pełnej prawdy o tym, jak biegasz na zewnątrz.
Oddzielny przegląd systematyczny odkryli, że niektóre zmienne fizjologiczne, percepcyjne i wydajnościowe różnią się między bieganiem na bieżni a bieganiem po ziemi, a różnice mogą zależeć od prędkości. Ma to znaczenie dla analizy sklepu, ponieważ wiele testów nie jest przeprowadzanych w Twoim naturalnym, łatwym tempie, tempie lub zmęczonym tempie na długich dystansach. Zatem problem nie polega na tym, że „bieżnie są złe”. Problem polega na tym, że krótki bieg na bieżni jest receptą na pewne buty odpowiednie do warunków, w których ktoś faktycznie trenuje i ściga się.
Obietnica linii chodu
Linia chodu buta do biegania oznacza ślad nacisku powstały podczas kroku. W detalicznych systemach płyt dociskowych lub wkładek ciśnieniowych jest to linia narysowana na podstawie danych dotyczących ciśnienia, gdy biegacz ładuje się i odchodzi od podłoża. Zwykle jest to przedstawiane jako przetaczanie się stopy: gdzie zaczyna się nacisk, jak przemieszcza się on w połowie wykroku i jak biegacz odpycha się.
Zatem tak, linia chodu w detalicznej sprzedaży jest ściśle powiązana z biomechaniczną ścieżką środka nacisku: jest to pochodny nacisku ślad tego, jak obciążenie przemieszcza się pod stopą lub przez but podczas stania. A Badanie chodu i postawy opisuje linię chodu jako rzut środka nacisku na powierzchnię podparcia. To sprawia, że jest to prawdziwy pomiar testu, a nie tylko sztuczka wizualna.
Tam, gdzie dowody stają się cienkie, następuje etap przepisywania leku. Linia chodu może opisać zjazd i porównać buty podczas krótkiego testu. Może pokazać, czy ciśnienie przemieszcza się bardziej w kierunku środkowym czy bocznym, czy przejście wygląda na nagłe czy gładkie oraz czy jeden but zmienia ścieżkę nacisku w porównaniu z innym. To przydatna informacja. Nie ma mocnych, bezpośrednich dowodów na to, że analiza linii chodu w sklepie detalicznym pozwoli Ci określić, jakie buty do biegania kupić lub że osiągnięcie „prawidłowej” linii chodu zapobiegnie kontuzjom. Przydatna informacja to nie to samo, co sprawdzona zasada, która mówi: ustaw linię w ten sposób, a to będzie najlepszy but.
Baza badawcza ma nadal charakter eksploracyjny. W badaniu Gait & Posture trajektorię środka nacisku potraktowano jako potencjalną miarę funkcji stopy, a nie algorytm dopasowywania butów w sprzedaży detalicznej. Badacze zajmujący się obuwiem próbowali określić ilościowo „jazdę” buta na podstawie progresji środka nacisku podczas biegu, w tym badanie z 2018 r. Artykuł dotyczący nauki o obuwiu. Ale później buty do biegania i nauka szybkości przetestował tylko pięciu uczestników i odkrył, że rodzaj buta i prędkość biegu zmieniały sygnał, nie dając prostej odpowiedzi na pytanie, jaki wpływ mają buty na pomiar. Dlatego linię chodu należy traktować jako wskazówkę dotyczącą wyczucia buta i toczenia, a nie mocny dowód na to, że każdy biegacz ma idealną ścieżkę ucisku lub że dopasowanie tej ścieżki pozwala przewidzieć najlepszy but.
Dlaczego pronacja i łuk stały się skrótami
2022 Przegląd granic opisuje kontrolę pronacji jako jeden z najwcześniejszych i najbardziej znanych paradygmatów obuwia do biegania, który pojawił się pod koniec lat 70. XX wieku, kiedy rozwijało się bieganie rekreacyjne, a głównym problemem była liczba kontuzji. Logika wydawała się wówczas rozsądna: jeśli założono, że nadmierny ruch stopy spowoduje naprężenie w górnej części łańcucha, można by zaprojektować but tak, aby kontrolował ten ruch.
Pronacja i typ łuku były również łatwe do zauważenia, łatwe do wyjaśnienia i łatwe do sprzedania. Jeżeli kostka zwinęła się do wewnątrz, but można by oprawić jako korektę. Jeśli ślad nacisku wyglądał na płaski lub o wysokim łuku, but można określić jako pasującą kategorię. To sprawiało, że porady dotyczące butów do biegania wydawały się naukowe, nawet jeśli zalecenie opierało się na kilku krokach na bieżni, przejściu płyty dociskowej, statycznym skanie kształtu stopy lub ocenie wzrokowej.
Ma to znaczenie, ponieważ zapobieganie kontuzjom jest często zaletą. W sklepach biegowych analiza pronacji może przypominać ochronę: znajdź typ swojej stopy, dobierz odpowiedni but i zmniejsz ryzyko kontuzji.
Dla większości biegaczy ta obietnica w większości nie jest prawdziwa. Klasyczna recenzja z 2009 roku w Brytyjski dziennik medycyny sportowej szukali dowodów na to, że amortyzowane buty kontrolujące pronację, dostosowane do rodzaju stopy, poprawiają wyniki biegaczy długodystansowych. Nie znalazła żadnych oryginalnych badań spełniających te kryteria i stwierdziła, że to podejście do przepisywania leków nie było oparte na dowodach.
Co badania mówią na temat dopasowania typu stopy i kontuzji
Najmocniejszym podsumowaniem jest rok 2022 Przegląd Cochrane’a w sprawie butów do biegania w celu zapobiegania urazom kończyn dolnych u dorosłych. Obejmowało 12 badań, w których wzięło udział 11 240 uczestników. Jeśli chodzi o konkretną kwestię przepisywania butów na podstawie statycznej postawy stopy podczas badań rekrutacyjnych do wojska, w przeglądzie stwierdzono, że prawdopodobnie nie ma to większego znaczenia w przypadku urazów kończyn dolnych związanych z bieganiem. Dowody te są istotne dla marketingu kontrolującego pronację, ponieważ kształt podeszwy i wysokość podbicia były często używane jako detaliczne wskaźniki pronacji, ale nie jest to to samo, co bezpośredni pomiar dynamicznej pronacji.
Duże próby wg Knapika i współpracowników przetestowałem bezpośrednio ten serwer proxy. W jednym badaniu dotyczącym treningu podstawowego wybór butów do biegania o kształcie podeszwowym nie zmniejszył ryzyka kontuzji. Oddzielny Randomizowana próba piechoty morskiej przypisane buty zapewniające kontrolę ruchu, stabilność lub amortyzację w oparciu o niskie, średnie lub wysokie łukowate kształty podeszwy. Ryzyko urazu było nadal podobne w grupie eksperymentalnej i kontrolnej.
Kliknij pasek, aby sprawdzić dowody.
Uczestnicy 12 badań w przeglądzie Cochrane z 2022 r. dotyczącym butów do biegania i zapobiegania kontuzjom.
Stosunek częstości w badaniach rekrutacyjnych do wojska, gdy buty były przepisywane ze względu na statyczną postawę stopy lub kształt podeszwy w porównaniu z butami niezalecanymi ze względu na postawę.
Współczynniki ryzyka piechoty morskiej dla mężczyzn i kobiet, gdy buty przypisano do kształtu podeszwy przypominającego łuk.
Co badania mówią o pronacji i urazach
Sam bezpośredni związek między pronacją a kontuzją jest również słabszy, niż twierdzi wielu biegaczy. W potencjalnej kohorcie obejmującej 927 uczestników opublikowanej w czasopiśmie „ Brytyjski dziennik medycyny sportowejwszyscy początkujący biegacze używali butów neutralnych przez rok. Umiarkowana pronacja nie była powiązana ze zwiększonym ryzykiem kontuzji. W badaniu sklasyfikowano 122 z 1854 stóp jako stopy z pronacją i 18 jako stopy z dużą pronacją, co stanowi odpowiednio około 6,6% i 1,0% zmierzonych stóp.
To nadaje artykułowi centralną linię: szerokie wsparcie jest słabe zarówno w przypadku statycznego dopasowania kształtu stopy, jak i korygowania umiarkowanej pronacji. Kształt podeszwowy jest statycznym wskaźnikiem zastępczym, a nie samą pronacją. Umiarkowana pronacja jest ruchem dynamicznym, ale nadal nie pokazuje w sposób spójny ryzyka kontuzji, jakie zakładają tradycyjne porady dotyczące obuwia.
Wąski przypadek, w którym pronacja może mieć znaczenie
Pronacja nie ma znaczenia. W jednym randomizowanym, kontrolowanym badaniu Malisoux i współpracownicy Obserwowano 372 biegaczy rekreacyjnych przez sześć miesięcy i najwyraźniejsza korzyść w zakresie kontroli ruchu pojawiła się u 94 biegaczy zaklasyfikowanych do warstwy ze stopą pronowaną, co stanowiło około 25,3% próby. Później analiza wtórna stwierdzili mniejsze ryzyko patologii związanych z pronacją, ale nie wszystkich urazów związanych z bieganiem. Sprawa jest węższa: wsparcie oparte na pronacji może pomóc określonej podgrupie, zwłaszcza w przypadku cięższej nadpronacji, ale nie powinno to być domyślną logiką dopasowywania butów dla wszystkich.
Ilu biegaczy to pozostawia?
Bardziej uzasadniony sposób zapisania tego to zakres, a nie jedno uniwersalne oszacowanie rozpowszechnienia. w Kohorta nowicjuszy-biegaczy Nielsena7,5% zmierzonych stóp miało pronację lub wysoką pronację, a sama kategoria z dużą pronacją wynosiła 1,0%. Jest to prawdopodobnie zbyt rygorystyczne, aby można je było traktować jako jedyny punkt odniesienia dla obuwia komercyjnego. Mniejsza próba biegaczy przeprowadzona przez Ryana i współpracowników sklasyfikowało 12 z 81 biegaczy jako biegaczy z dużą pronacją, czyli około 14,8%. Szersza warstwa stóp ze pronacją w Malisoux wynosiła 25,3%. Z praktycznego punktu widzenia zatem silna nadpronacja jest nadal sygnałem mniejszościowym, w szerszej próbie biegaczy mieszczącym się mniej więcej w połowie lat osiemdziesiątych, podczas gdy w szerszej próbie biegaczy kategorie z szerszą pronacją mogą sięgać około jednej czwartej, w zależności od progu.
To sprawia, że co najmniej około 70% (!) biegaczy znajduje się poza grupą, dla której najlepiej nadaje się aktualna analiza chodu oparta na pronacji. W przypadku tych biegaczy etykieta dotycząca pronacji sklepu, etykieta z mapą nacisku lub kategoria kształtu stopy może być obserwacją, ale jest zbyt tępa, aby zamieścić w niej całą rekomendację dotyczącą obuwia.
Kliknij pasek, aby sprawdzić logikę progu.
Czego brakuje w tradycyjnej analizie
Głębszy problem polega na tym, że tradycyjna analiza często zadaje niewłaściwe pytanie. Szuka kategorii: neutralny, pronowany, supinowany, niski łuk, wysoki łuk. Ale przydatne pytanie dotyczące butów jest szersze: jakie wymagania stawiasz butowi podczas biegania?
But to nie tylko zabezpieczenie przed pronacją. To pianka, geometria, wysokość stosu, kształt rockera, szerokość, sztywność, podeszwa zewnętrzna, górna blokada, rozmiar i wyczucie jazdy. Kadencja, czas kontaktu z podłożem, oscylacja pionowa, długość kroku, zakres tempa, wzór zmęczenia i asymetria wpływają na zachowanie buta pod Tobą.
Dobrym przykładem jest zmęczenie. 2021 przegląd systematyczny na temat ostrego zmęczenia wywołanego bieganiem wykazały, że zmęczenie może wpływać na biomechanikę biegu, w tym czas kontaktu i inne parametry kończyn dolnych. Krótki klip na bieżni na początku dopasowania nie pokazuje, jak ładujesz but po 40 minutach, podczas przerw lub pod koniec długiego biegu. Nie pokazuje również, czy wzór obciążenia pozostaje stabilny, czy też zmienia się wraz ze zmianą tempa i zmęczenia. Przebiegnięcie kilku metrów w górę i w dół działającego sklepu powoduje ten sam problem.
Jak Run-It inaczej analizuje buty
W przypadku części biegaczy z pronacją, zwłaszcza na bardziej ekstremalnych krańcach, czasami przydatne mogą być informacje dotyczące kontroli ruchu. Dla wszystkich innych tradycyjna analiza pronacji często nie ma żadnego znaczącego kolejnego kroku.
Nie czyni to istniejących analiz bezużytecznymi; pokazuje, jak wiele jest jeszcze do poprawy. Badania przeprowadzone w tym artykule sugerują, że szerokie etykiety, takie jak pronacja, typ podbicia czy linia mapy nacisku, są zbyt ogólne, aby uwzględnić całe zalecenia dotyczące obuwia. Większość analiz butów nadal odbywa się na kontrolowanych zdjęciach, podczas gdy biegacze faktycznie wybierają buty pod kątem zmieniającego się tempa, zmęczenia, nawierzchni i tygodni rzeczywistego użytkowania. Dzięki nowoczesnym metrykom Garmin, modułom Stryd, sztucznej inteligencji i lepszym pętlom informacji zwrotnej od biegaczy, istnieje szansa na zmianę paradygmatu: przejście od uogólnionych kategorii do szczegółowego, rzeczywistego wyboru odpowiednich butów do biegania.
Run-It traktuje ładowanie jako silniejszy sygnał: jak długo pozostajesz na ziemi, ile wykonujesz ruchu w pionie, jak długość kroku zmienia się wraz z tempem i czy te mechaniki dryfują, gdy pojawia się zmęczenie. Pronacja może nadal mieć znaczenie, ale zalecenie powinno opierać się na rzeczywistych wzorcach biegania, a nie na oznaczaniu jednego kąta kostki na klipie sklepowym.
Właśnie dlatego w naszej analizie używamy Loading Pattern Index lub LPI. Zajmiemy się bliżej LPI w osobnym artykule, ale pomysł jest taki: siła wywierana na but, wywierana przez Twój wzór obciążenia oraz sposób, w jaki ta siła oddziałuje z podeszwą środkową i odbiciem, może nam powiedzieć więcej o typie buta, który powinieneś kupić, niż jakakolwiek etykieta pronacyjna.
Run-It analizuje dane Garmin i Stryd z ostatnich zsynchronizowanych treningów, w tym spokojnych sesji biegowych, długich sesji biegowych, interwałów, wyścigów, różnych tempów i mechaniki późnych biegów. Druga warstwa to informacje zwrotne: opinie biegaczy, oceny butów, rozmiary, uwagi dotyczące dopasowania i rzeczywiste sygnały dotyczące użytkowania butów. To łączy dwie rzeczy, które zwykle oddziela migawka sklepu: sposób poruszania się biegaczy i to, jak faktycznie zachowują się buty po użyciu.
Metodologia i ograniczenia
W tym artykule wykorzystano recenzowane badania i przeglądy systematyczne w celu omówienia analizy chodu w handlu detalicznym, mapy nacisku i pomiarów linii chodu, statycznego skanowania kształtu stopy 3D w celu doboru rozmiaru oraz doboru obuwia na podstawie pronacji. Nie jest to porada lekarska i nie pozwala diagnozować urazów, schorzeń stóp ani klinicznych zaburzeń chodu.
Dane Nielsena wynoszące 6,6% i 1,0% pochodzą od jednej kohorty nowicjuszy biegaczy, która obliczyła wskaźnik postawy stóp na podstawie stopy, a nie z powszechnych szacunków populacji. Inne próbki biegaczy mogą sklasyfikować o wiele więcej biegaczy jako biegaczy z pronacją, jeśli zastosują grupowanie na poziomie uczestnika, badania przesiewowe po biegu lub szersze progi pronacji. Stwierdzenie „70%+” jest wnioskiem z najszerszej omawianej tutaj warstwy o pronacji, a nie zbiorczym oszacowaniem częstości występowania.
Run-It nie zapewnia doskonałej analizy butów do biegania ani zapobiegania kontuzjom. Naszym celem jest usprawnienie wyboru odpowiednich butów do biegania poprzez połączenie rzeczywistej dynamiki biegu, danych dotyczących butów i opinii biegaczy.
Pytania i odpowiedzi
Czy analiza chodu w butach do biegania jest dokładna?
Może obserwować, jak się poruszasz w danym momencie, ale większość analiz chodu sprzedawanych w sklepach jest zbyt krótka i zbyt wąska, aby przewidzieć najlepszy but do prawdziwego treningu. Zwykle pomija zmianę tempa, zmęczenie, nawierzchnię zewnętrzną i długoterminową interakcję z butami.
Czy osoby z nadpronacją powinny zawsze kupować buty stabilizacyjne?
Nie. Pronacja jest normalna, a umiarkowana pronacja nie zawsze wskazuje na wyższe ryzyko obrażeń. Niektórzy biegacze z silną pronacją mogą odnieść korzyść z funkcji kontroli ruchu, ale jest to węższy przypadek, niż sugerują tradycyjne porady dotyczące butów.
Na co patrzy Run-It zamiast etykiety pronacji?
Run-It sprawdza wymagania stawiane butowi podczas biegania: kadencję, czas kontaktu z podłożem, odchylenie pionowe, długość kroku, zakres tempa i dryf zmęczenia. Sygnały te pomagają dopasować piankę, geometrię, stabilność i wrażenia z jazdy do tego, jak faktycznie biegasz.
Jakie są główne wnioski dotyczące Run-It z tego artykułu?
Główny wniosek jest taki, że wybór buta nie powinien zaczynać się i kończyć na kategorii stopy. Pronacja może mieć znaczenie w węższej podgrupie, ale większość biegaczy potrzebuje modelu, który łączy rzeczywiste wzorce obciążenia z zachowaniem buta i opiniami biegaczy.
Dlaczego Run-It wykorzystuje dane Garmin i Stryd?
Dane Garmin i Stryd pokazują, jak biegasz w rzeczywistych sesjach. Dzięki temu Run-It może analizować wzorce, takie jak kadencja, czas kontaktu z podłożem, oscylacje pionowe, długość kroku, tempo i dryf zmęczenia podczas rzeczywistego treningu, a nie kilku kroków na bieżni.
Źródła
- Relph i wsp., Baza danych przeglądów systematycznych Cochrane, 2022
- Richards, Magin i Callister, British Journal of Sports Medicine, 2009
- Knapik i wsp., Journal of Strength and Condition Research, 2009
- Knapik i wsp., American Journal of Sports Medicine, 2010
- Mann i wsp., Chód i postawa, 2016
- Xiong i wsp., Journal of Foot and Ankle Research, 2014
- Menz i wsp., Journal of Foot and Ankle Research, 2014
- De Cock i wsp., Chód i postawa, 2008
- Lam i wsp., Footwear Science, 2018
- Mally, Hofstatter i Eckelt, Proceedings, 2020
- Redmond, Crane i Menz, Journal of Foot and Ankle Research, 2008
- Nielsen i wsp., British Journal of Sports Medicine, 2014
- Ryan i wsp., British Journal of Sports Medicine, 2011
- Malisoux i wsp., British Journal of Sports Medicine, 2016
- Willems i wsp., Journal of Orthopaedic and Sports Physical Therapy, 2021
- Van Hooren i wsp., Medycyna sportowa, 2020
- Miller i wsp., Medycyna sportowa, 2019
- Apte i wsp., Frontiers in Physiology, 2021
- Nigg i wsp., British Journal of Sports Medicine, 2015
Znajdź sygnał buta podczas prawdziwych sesji biegowych
Run-It wykorzystuje dane Garmin i Stryd, aby dopasować buty na podstawie obciążenia, dryftu zmęczeniowego, zakresu tempa i informacji zwrotnych od biegacza, a nie na podstawie pojedynczej etykiety pronacji.
Analiza otwartego buta
